Справа "Валянціна Акуліч супраць Рэспублікі Беларусь". Меркаванні Камітэта ААН па правах чалавека ад 15 сакавіка 2024 года. Паведамленне N 2987/2017.
У 2017 годзе аўтару паведамлення была аказана дапамога ў падрыхтоўцы скаргі. Пасля скарга была камунікаваная Рэспубліцы Беларусь.
Аўтар заяўляла аб парушэнні артыкулаў 2 і 7 Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах у сувязі з меркаваным жорсткім абыходжаннем з яе сынам з боку прадстаўнікоў дзяржавы, неаказаннем яму медыцынскай дапамогі ў зняволенні, што меркавана прывяло да яго смерці, і адсутнасці эфектыўнага расследавання па гэтым пытанні. Камітэт устанавіў парушэнне артыкула 7 Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах.
Прававыя пазіцыі Камітэта па правах чалавека: пры паступленні скаргі на жорсткае абыходжанне ў парушэнне артыкула 7 Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах дзяржава-удзельнік павінна расследаваць яе неадкладна і бесстаронна, з тым каб забяспечыць эфектыўны сродак прававой абароны (пункт 7.7 меркаванняў).
Абмежаванне працэдуры толькі папярэднім следствам без узбуджэння крымінальнай справы пазбаўляе аўтара працэсуальных правоў як пацярпелай: яна не можа прысутнічаць пры асабістым допыце сведак, сведкі не неслі крымінальнай адказнасці за дачу ілжывых паказанняў, не праводзіўся следчы эксперымент або праверка паказанняў на месцы (пункт 7.7 меркаванняў).
Ацэнка Камітэтам па правах чалавека фактычных абставінаў справы: нацыянальныя ўлады не змаглі падрабязна вывучыць і ацаніць, ці было прымяненне сілы неабходным або нават суразмерным ў абставінах справы, што датычыцца асобы, якая пры затрыманні знаходзілася ў стане відавочнага алкагольнага ап'янення і ў якога пасля пачаліся галюцынацыі (пункт 7.2 меркаванняў).
На думку Камітэта па правах чалавека, дзеянні супрацоўнікаў міліцыі па нанясенні удараў спадару Акулічу, калі ён быў безабаронны, бяззбройны і знаходзіўся ў цяжкім псіхічным стане, былі залішнімі і непрапарцыйнымі, нават калі яны дазволеныя законам (пункт 7.5 меркаванняў).
Камітэт па правах чалавека адзначыў, што супрацоўнікі міліцыі, якія назіралі за спадаром Акулічам па відэакамеры і мелі падставы для падазрэнняў, што ён можа пакутаваць ад алкагольнага абстынентнага псіхозу, не прынялі аператыўных мер і не аказалі яму неабходную медыцынскую дапамогу, тым самым падоўжыўшы яго пакуты (пункт 7.6 меркаванняў).
Высновы Камітэта па правах чалавека: факты сведчылі аб парушэнні артыкула 7 Пакта.