Η υπόθεση της Δ. Κ. Κατά Ελλάδας. Απόψεις της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ με ημερομηνία 19 Ιουλίου 2024. 3582/2019.
Το 2019, Ο συγγραφέας βοήθησε στην προετοιμασία μιας καταγγελίας. Στη συνέχεια, η καταγγελία κοινοποιήθηκε στην Ελλάδα.
Ο συγγραφέας ισχυρίστηκε παραβίαση του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 και το εδάφιο 3 στοιχείο β) του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα λόγω της Μη Πληρότητας του πρωτοκόλλου της ποινικής δίκης και της αδυναμίας πρόσβασης σε ακριβή και πλήρη τεκμηρίωση που αντικατοπτρίζει τα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια της δίκης εγκαίρως. Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβίαση του άρθρου 14 του εν λόγω Συμφώνου.
Η νομική θέση της Επιτροπής είναι ότι επαρκείς πόροι που παρέχονται στον κατηγορούμενο για την προετοιμασία μιας υπεράσπισης θα πρέπει να περιλαμβάνουν πρόσβαση σε έγγραφα και άλλα αποδεικτικά στοιχεία. Η πρόσβαση αυτή θα πρέπει να παρέχεται σε όλα τα υλικά που η Εισαγγελία σχεδιάζει να παρουσιάσει στη δίκη εναντίον του κατηγορουμένου ή να απαλλάξει τον κατηγορούμενο. Αυτά περιλαμβάνουν όχι μόνο έγγραφα που αποδεικνύουν την αθωότητα του κατηγορουμένου, αλλά και άλλα στοιχεία που μπορούν να βοηθήσουν την υπεράσπιση. Όσον αφορά τη διαθεσιμότητα πρωτοκόλλου ή μεταγραφής δικαστικής ακρόασης, η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 14 του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το συμβαλλόμενο κράτος πρέπει να παρέχει στον καταδικασθέντα πρόσβαση σε αποφάσεις και έγγραφα που είναι απαραίτητα για την αποτελεσματική άσκηση του δικαιώματος υπεράσπισης, συμπεριλαμβανομένων πλήρων και επαληθευμένων μεταγραφών ή μεταγραφών δικαστικών διαδικασιών, και το δικαίωμα προσφυγής (παράγραφος 10.4 των εκτιμήσεων).
Η αξιολόγηση της Επιτροπής για τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης: διαπιστώθηκε ότι τα πρακτικά της δικαστικής διαδικασίας δημοσιεύθηκαν περίπου 29 μήνες μετά την απόφαση σε πρώτο βαθμό και 21 μήνες μετά την απόφαση σε δεύτερο βαθμό. Αφού ο συντάκτης υπέβαλε αίτηση διορθώσεων τον Νοέμβριο του 2009, το πρωτόκολλο της ποινικής δίκης στο Πρωτοδικείο Διορθώθηκε μόνο εν μέρει σε σχέση με τις δηλώσεις του συγγραφέα και των μαρτύρων και οι υπόλοιπες αξιώσεις του συγγραφέα για διορθώσεις απορρίφθηκαν από το Πρωτοδικείο με το σκεπτικό ότι το αίτημα κατατέθηκε πολύ μετά τη δημοσίευση της ετυμηγορίας. Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σημείωσε ότι οι εθνικές αρχές είχαν αποδεχθεί τα αιτήματα του συντάκτη για διορθώσεις στο αρχείο της δίκης, αλλά δεν τα είχαν αντικρούσει επί της ουσίας (σημείο 10.3 των απόψεων).
Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι το συμβαλλόμενο κράτος παραβίασε τις υποχρεώσεις του βάσει του άρθρου 14 παράγραφος 3 στοιχείο β) του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, παραλείποντας να παράσχει στον συντάκτη επαρκή χρόνο και ευκαιρία για να προετοιμάσει την υπεράσπισή του, ιδίως παραλείποντας να του παράσχει έγκαιρη πρόσβαση σε ακριβή και πλήρη δικαστικά αρχεία και των δύο περιπτώσεων, μεταξύ άλλων και στο πλαίσιο της αναίρεσης του, η οποία περιόρισε την ικανότητα του συντάκτη να υπερασπιστεί τον εαυτό του ενάντια στις κατηγορίες εναντίον του, δεδομένου ότι τα επιχειρήματα που, δεν ήταν δυνατή η επαλήθευση. Δεδομένων των εμποδίων που αντιμετωπίζει ο συγγραφέας για την έγκαιρη πρόσβαση σε πλήρη και επαληθευμένα αρχεία δοκιμών, η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το συμβαλλόμενο κράτος είχε παραβιάσει το δικαίωμα υπεράσπισης του συγγραφέα (παράγραφος 10.4 των απόψεων).
Τα συμπεράσματα της Επιτροπής: τα γεγονότα που παρουσιάστηκαν αποκάλυψαν παραβίαση από το κράτος μέρος των δικαιωμάτων του δημιουργού σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3 στοιχείο β) του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα.