Меркаванні Камітэта па правах чалавека ад 8 лістапада 2017 г.па справе Мерхдад Махамад Джамшыдыян супраць Беларусі (паведамленне N 2471/2014).
У 2014 годзе аўтару паведамлення была аказана дапамога ў падрыхтоўцы скаргі. Пасля скарга была камунікаваная Беларусі.
Тэма паведамлення: выправаджэнне ў Ісламскую Рэспубліку Іран; смяротнае пакаранне; катаванні; права на сямейнае жыццё; зварот у хрысціянства.
Пытанне істоты: адміністрацыйнае затрыманне і ўтрыманне пад вартай; правы замежнікаў - высылка; смяротнае пакаранне; выдача; свабода веравызнання; сямейныя правы; недапушчальнасць прымусовага вяртання; права на жыццё; папярэджанне катаванняў.
Ацэнка Камітэтам фактычных абставінаў справы: камітэт адзначае, што дзяржава-ўдзельніца прызнала, што іранскія ўлады прадставілі дастаткова інфармацыі для абгрунтавання прад'яўленых аўтару абвінавачванняў у забойстве і што яно адхіліла яго хадайніцтва аб прадастаўленні прытулку і дадатковай абароны, збольшага з-за таго, што яму ставіцца ў віну здзяйсненне цяжкага злачынства непалітычнага характару да яго прыбыцця на тэрыторыю Беларусі і што, такім чынам, у адпаведнасці з палажэннямі ўнутранага заканадаўства яму не можа быць прадастаўлена міжнародная абарона. Разам з тым камітэт адзначае, што ў ходзе разгляду першапачатковага хадайніцтва аўтара аб прадастаўленні прытулку, пададзенага ў 2014 годзе, мясцовыя ўлады прызналі, што забойства з'яўляецца адным са злачынстваў, караемых у Ісламскай Рэспубліцы Іран смяротным пакараннем, што механізм абароны практычна адсутнічае і што ў іранскіх турмах катаванні прымяняюцца выключна ў рамках спраў аб злачынствах, звязаных з нацыянальнай бяспекай. Разам з тым нацыянальныя ўлады не разглядалі магчымасць таго, што справа аўтара будзе лічыцца ў Ісламскай Рэспубліцы Іран справай, звязанай з нацыянальнай бяспекай, з улікам цікавасці, праяўленай уладамі да рэвалюцыйнай дзейнасці брата аўтара, і што ў гэтай сувязі аўтару можа пагражаць небяспека падвергнуцца катаванням (пункт 9.3 меркаванняў).
Камітэт адзначае... даклад Спецыяльнага дакладчыка па пытанні аб становішчы ў галіне правоў чалавека ў Ісламскай Рэспубліцы Іран за 2017 год, у якім Спецыяльны дакладчык звяртае ўвагу на адсутнасць належнай незалежнасці адвакатаў, асабліва ў справах аб злачынствах, караемых смяротным пакараннем. З улікам інфармацыі, на падставе якой узнікаюць сур'ёзныя сумневы адносна незалежнасці і якасці механізму аказання прававой дапамогі асобам, якім прад'яўлена абвінавачванне ў здзяйсненні крымінальнага злачынства, а таксама інфармацыі, якая сведчыць аб магчымым выкарыстанні катаванняў у справах аб злачынствах, караемых смяротным пакараннем у Ісламскай Рэспубліцы Іран, Камітэт лічыць, што дзяржава-удзельнік не прыняло дастатковых мер для забеспячэння таго, каб аўтару не пагражала небяспека падвергнуцца пакарання ў Ісламскай Рэспубліцы Іран... Камітэт прыходзіць да высновы, што ў выпадку высылкі аўтара ў Ісламскую Рэспубліку Іран дзяржава-удзельнік парушыць артыкул 6 Пакта (пункт 9.4 меркаванняў).
Камітэт адзначае, што артыкул 7 Пакта і прынцып недапушчальнасці прымусовага вяртання, які вынікае з яго, носяць абсалютны характар і што ніхто не павінен пазбаўляцца прадугледжанай у гэтай сувязі абароны, нават калі адпаведная асоба ўяўляе пагрозу для нацыянальнай бяспекі. З улікам наяўнай у яго інфармацыі, у прыватнасці дакладаў, згаданых аўтарам, а таксама апошніх дакладаў органаў Арганізацыі Аб'яднаных Нацый Камітэт прыходзіць да высновы аб тым, што, як уяўляецца, у пенітэнцыярных установах Ісламскай Рэспублікі Іран працягваюць прымяняцца розныя формы катаванняў і жорсткага абыходжання, галоўным чынам з мэтай атрымання прызнальных паказанняў. Камітэт лічыць, што дзяржава-ўдзельніца не прыняла дастатковых мер для забеспячэння таго, каб аўтару не пагражала рэальная небяспека падвергнуцца катаванням у турме ў выпадку яго высылкі ў Ісламскую Рэспубліку Іран і наступнага затрымання па абвінавачванні ў забойстве, асабліва калі гэта абвінавачванне звязана з пытаннямі нацыянальнай бяспекі. Такім чынам, Камітэт прыходзіць да высновы, што ў выпадку высылкі аўтара ў Ісламскую Рэспубліку Іран дзяржава-ўдзельніца парушыць артыкул 7 Пакта (пункт 9.5 меркаванняў).
Высновы камітэта: у выпадку высылкі аўтара ў Ісламскую Рэспубліку Іран дзяржава-удзельнік парушыць Артыкулы 6 і 7 Пакта (пункт 10 меркаванняў).