Το ΕΔΔΑ διαπίστωσε παραβίαση των απαιτήσεων του άρθρου 1 του Πρωτοκόλλου αριθ. 1 της Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.

Заголовок: Το ΕΔΔΑ διαπίστωσε παραβίαση των απαιτήσεων του άρθρου 1 του Πρωτοκόλλου αριθ. 1 της Σύμβασης για την Προστα Сведения: 2018-09-20 14:12:32

Η απόφαση του ΕΔΔΑ της 27ης Οκτωβρίου 2016 στην υπόθεση Kanaginis κατά Ελλάδας (καταγγελία αριθ. 27662/09).

Το 2009, ο αιτών επικουρήθηκε κατά την προετοιμασία της καταγγελίας. Στη συνέχεια, η καταγγελία κοινοποιήθηκε στην Ελλάδα.

Στην προκειμένη περίπτωση, η καταγγελία του αιτούντος θεωρήθηκε με επιτυχία ότι το ποσό που έπρεπε να επιστρέψει για την επιστροφή της γης δεν ήταν εύλογα ανάλογο με το ποσό που έλαβε ως αποζημίωση για απαλλοτρίωση. Η υπόθεση αφορούσε παραβίαση των απαιτήσεων του άρθρου 1 του Πρωτοκόλλου αριθ. 1 της Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.

 

Επί της περιπτώσεως


Το 1976, το οικόπεδο που ανήκε στον αιτούντα απαλλοτριώθηκε. Ωστόσο, μετά από αίτηση του αιτούντος διέταξε η απαλλοτρίωση ακυρώθηκε από το Συμβούλιο Επικρατείας το 2002, όπως το σκοπό του δημοσίου συμφέροντος, λαμβάνοντας υπόψη ότι η γη απαλλοτριώθηκε δεν έχει υλοποιηθεί. Ενώ ο αιτών έχει λάβει περίπου 23.000 ευρώ ως αποζημίωση για την απαλλοτρίωση, η κυβέρνηση διευκρίνισε ότι το ποσό σύμφωνα με το άρθρο 12 του Νόμου Ν 2882/2001, σύμφωνα με τον ετήσιο δείκτη των μέσων τιμών καταναλωτή, και του ζήτησε να επιστρέψει περίπου 602.000 ευρώ για τη γη του. Στη συνέχεια, ο αιτητής προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας για το ζήτημα της ακύρωσης αυτής της απόφασης, αλλά η καταγγελία του ακυρώθηκε.

Ο αιτητής παραπονέθηκε ότι το ποσό που έπρεπε να αποζημιώσει για την επιστροφή της γης δεν είναι λογικά ανάλογη λάβει ως αποζημίωση για την απαλλοτρίωση. Επισημαίνει ότι επιβλήθηκε δυσανάλογο και υπερβολικό βάρος στο κράτος, το οποίο δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί από γενικότερο λόγο γενικού συμφέροντος.


ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ


Όσον αφορά τη συμμόρφωση με το άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου αριθ. 1 της Σύμβασης. α) Εφαρμογή της καταγγελίας. Η ελληνική νομοθεσία επιτρέπει την κατάργηση της απαλλοτρίωσης, με την προϋπόθεση αποζημίωση για τον ιδιοκτήτη καταβάλλεται αποζημίωση, προσδιορίζοντας το ύψος και το Συμβούλιο της Επικρατείας ανέτρεψε την αποτυχία των αρχών να ακυρώσετε την απαλλοτρίωση αφού διαπίστωσε ότι ο σκοπός της απαλλοτρίωσης είχε χαθεί. Κατά συνέπεια, ο προσφεύγων είχε σημαντικό συμφέρον που αναγνωρίστηκε σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο και προστατεύτηκε σύμφωνα με το άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου αριθ. 1 της Σύμβασης.

β) Επί της ουσίας. Επέμβαση στο δικαίωμα του προσφεύγοντος για σεβασμό της περιουσίας του είναι η ανικανότητα να επιστρέψει απαλλοτριωθεί γη μετά την κατάργηση της απόφασης απαλλοτρίωσης του Συμβουλίου της Επικρατείας με την αιτιολογία ότι δεν είχε πετύχει το στόχο της, λόγω της φερόμενης ως υπερβολική τιμή που έπρεπε να καταβάλει στο κράτος. Δεν αμφισβητείται ότι η παρέμβαση προβλεπόταν από το νόμο και ότι επιδιώκει θεμιτό σκοπό, δηλαδή για να εξασφαλιστεί ότι η εξαγορά της γης από τον αιτούντα δεν προκαλεί βλάβη στα οικονομικά συμφέροντα του κράτους.

Σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ο αιτών έχει υποβάλει την κατάργηση της απαλλοτρίωσης της γης, ο ιδιοκτήτης της οποίας ήταν να του δώσει τουλάχιστον μια νόμιμη προσδοκία της επιστροφής της περιουσίας του. Ωστόσο, δεν θα μπορούσε να του επιτραπεί να ανακτήσει τη γη με τρόπο που θα έβλαπτε το δημόσιο συμφέρον. Έτσι, δεδομένου ότι η πλήρης καταβολή σ 'αυτόν, όταν τη γη του απαλλοτριώθηκε για το κράτος δεν ήταν παράλογο 30 χρόνια μετά, πληρώθηκε για να χρησιμοποιήσετε το εφαρμοστέο δίκαιο για να καθορίσετε το ποσό που έλαβε από αυτό. Formula επανυπολογισμό που προβλέπεται στο άρθρο 12 του Νόμου Ν 2882/2001, συμπεριλαμβανομένης της εξίσωσης, σύμφωνα με την οποία αποζημίωση για την απαλλοτρίωση, η οποία ελήφθη από τον ενδιαφερόμενο, πολλαπλασιάζεται επί τον λόγο του μέσου δείκτη τιμών καταναλωτή για το έτος για τη δημιουργία αποζημίωση για την επιστροφή του ακινήτου και για το έτος για να λάβει αποζημίωση για την απαλλοτρίωση.

Η εφαρμογή αυτού του τύπου έχει απελευθερωθεί από την αρμόδια αρχή να λάβει υπόψη άλλες αναλογεί πραγματικά αναγκαία στοιχεία για να εξασφαλιστεί η ορθή υπολογισμό του ποσού που πρέπει να επιστραφεί στο κράτος, όπως είναι η εμπορική αξία της γης στην περίοδο που σχετίζονται με τις περιστάσεις της υπόθεσης και την αξία των παρακείμενων εκτάσεων ή την άλλη στην ίδια περιοχή, η οποία είχαν απαλλοτριωθεί την εποχή εκείνη. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με το διάταγμα του τμήματος μείζονος συνθέσεως του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων «Gizo-Γαλλής κατά της Ιταλίας» (δίκαιη ικανοποίηση) (Guiso-Gallisay v. Italy) της Ευρωπαϊκής στις 22 Δεκεμβρίου 2009, η καταγγελία Ν 58858/00, αποζημίωση για την απαλλοτρίωση της οικοδομήσιμης γης πρέπει να συμμορφώνονται εμπορική αξία της γης. Για να εκτιμηθεί η αναλογικότητα μεταξύ του υπολογιστούν εκ νέου την αποζημίωση και την πραγματική αξία της περιουσίας του αιτούντος θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη ελληνική τάσεις της αγοράς ακινήτων και για μια διάρκεια 17 ετών της διαδικασίας επιστροφής. Υπήρξε μια σημαντική διαφορά μεταξύ του ποσού που απαιτείται από το κράτος και της πραγματικής αξίας της γης που αναφέρεται στα υλικά που υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο. Εν προκειμένω, η διαφορά αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί εύλογη.

Επιπλέον, σύμφωνα με τη νέα διατύπωση του άρθρου 12 του νόμου Ν 2882/2001 διοικητική αρχή ή από ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα που έπρεπε να λάβει υπόψη διάφορους παράγοντες κατά την αξιολόγηση της αναλογεί αξία του ακινήτου, όπως η αξία των γειτονικών ή παρόμοιων γη και τα πιθανά έσοδα από την ανάπτυξη γης. Επιπλέον, σε περίπτωση διαφωνίας, το κράτος και το πρόσωπο για την οφειλόμενη αποζημίωση, τα αρμόδια δικαστήρια για την επίλυση της διαφοράς της απουσίας νομικής απαίτησης σχετικά με την εφαρμογή ορισμένων κριτηρίων, όπως ο μέσος ετήσιος δείκτης τιμών καταναλωτή.

Επιπλέον, εξακολουθούν να ισχύουν δύο διοικητικές αποφάσεις, σύμφωνα με τις οποίες η αρμόδια αρχή έχει καθορίσει το ποσό που πρέπει να καταβληθεί κατά την επιστροφή της γης. Οι αρχές έχουν απεριόριστη διακριτική ευχέρεια να υπολογίσει εκ νέου το ποσό της αποζημίωσης σε περίπτωση που ασκήθηκε εναντίον τους από τον αιτούντα πρόσθετες απαιτήσεις στο θέμα αυτό. Η τρέχουσα αξία της γης, υπολογιζόμενη από τη φορολογική αρχή, ήταν πολύ χαμηλότερη από εκείνη που καθορίστηκε σύμφωνα με τη διοικητική απόφαση. Ως εκ τούτου, είναι προφανές ότι ο αιτητής βρισκόταν σε αδιέξοδο λόγω της πραγματικής αδυναμίας επιστροφής της περιουσίας του.

Επιπλέον, το Συμβούλιο Δημόσιας Διοίκησης καθόρισε χωρίς να εξηγεί τους λόγους για τους οποίους δεν παραβιάστηκε το δικαίωμα του αιτούντος να σεβαστεί την περιουσία του. Επομένως, ο προσφεύγων δεν είχε καμία πραγματική ευκαιρία να αμφισβητήσει αποτελεσματικά τα μέτρα που παραβίασαν το δικαίωμά του που εγγυάται το άρθρο 1 του πρωτοκόλλου αριθ. 1 στο δικαστήριο. Εν όψει των ανωτέρω, ο τύπος που χρησιμοποιείται στην περίπτωση του προσφεύγοντος για την περίοδο σχετικά με τις περιστάσεις της υπόθεσης, σύμφωνα με το άρθρο 12 του Νόμου Ν 2882/2001 και το κίνητρο του Συμβουλίου της Επικρατείας με την απόφασή του παραβίασε τη δίκαιη ισορροπία που πρέπει να βρεθεί μεταξύ των απαιτήσεων του δημοσίου συμφέροντος και των επιταγών προστασία του δικαιώματος του αιτούντος να σεβαστεί την περιουσία του.


ΑΠΟΦΑΣΗ


Η υπόθεση αφορούσε παραβίαση των απαιτήσεων του άρθρου 1 του Πρωτοκόλλου αριθ. 1 (που εγκρίθηκε ομόφωνα).


ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ


Κατά την εφαρμογή του άρθρου 41 της Σύμβασης. Η ερώτηση δεν είναι έτοιμη προς εξέταση.

 

Добавить комментарий

Защитный код
Обновить

© 2011-2018 Юридическая помощь в составлении жалоб в Европейский суд по правам человека. Юрист (представитель) ЕСПЧ.