ЕСЧП најде кршење на барањата од член 11 од Конвенцијата за заштита на човековите права и основни слободи.

Заголовок: ЕСЧП најде кршење на барањата од член 11 од Конвенцијата за заштита на човековите права и основни слободи. Сведения: 2018-08-31 15:53:24

пресуда на ЕСЧП од 16 ноември 2017 година, случајот на "Православната Охридска Архиепископија (грчка православна Охридска Архиепископија на Пеќката Патријаршија)" ( "Православната Охридска Архиепископија (грчко-православната Охридска Архиепископија на Пеќката Патријаршија)") против Македонија "(апликација бр 3532/07).

Во 2007 година, здружението на апликантот беше помогнато во подготовката на жалбата. Потоа, жалбата беше доставена до Македонија.

Во случајот, жалбата на здружението-апликант успешно се смета за одбивање да се регистрира здружението како религиозна организација. Во случај на повреда на членот 11 од Конвенцијата за заштита на човековите права и основни слободи.

 

ОКОЛНОСТИ НА СЛУЧАЈОТ


Барањата на здружението жалител за регистрација како верска организација биле одбиени, како и нејзините жалби за одбивање. Европскиот суд на правдата, особено, тврди дека одбивањето на властите на одговорната држава треба да го регистрираат повредено правото на слобода на вероисповед и асоцијација.


ПРАШАЊА ЗА ПРАВОТО


Член 11 од Конвенцијата во смисла на член 9 од Конвенцијата. Се признава дека има попречување на правото на здружување на барателот во согласност со член 11 од Конвенцијата, толкуваат во смисла на член 9 од Конвенцијата. Попречувањето било "пропишано со закон" и продолжи "легитимна цел", односно заштита на правата и слободите на другите. Централното прашање е дали на непризнавањето од страна на властите на тужената држава на здружување на жалителот како религиозна организација "неопходно во едно демократско општество".

(а) Очекувани формални слабости. Состојбата на властите во Македонија од неколку формални недостатоци кои го оправдуваат одбивањето да се регистрира здружението на подносителот на барањето: барањето за регистрација е поднесено од неовластено лице надвор од предвидениот рок, одредбите сопственост на статутот на барателот асоцијација спротивно на постојното законодавство, на Здружението на подносителот на барањето не е наведено дали има намера да работи како црква, заедница или група и не се карактеризира како доброволно здружение на поединци. Во своите одлуки, судовите на Република Македонија се фокусираше на чисто формалните аспекти, наместо за основаноста на барањето, и, покрај тоа, тие се објасни, она што е нивното значење за решавање на регистрација на здружението барателот. Горенаведените мотиви во врска со формалните недостатоци за регистрација не беа "релевантни и доволни".

(б) "Странско потекло" на здружението жалител. Судот не се доставени докази во поддршка на одобрение од надлежните органи на одговорната држава дека Здружението Жалителот е основано од странско црквата или државата. И покрај фактот дека шефот на Здружението на жалителот назначил Српската православна црква, неговите основачи се државјани на тужената држава. Во секој случај, се чини дека релевантното законодавство не го спречи регистрирањето на верска организација основана од странска организација или држава.

(в) наводното име на здружението жалител. Здружението на жалителот првично побарал да се регистрира како "Православната Охридска Архиепископија", а потоа како "Грчката Православна Охридска Архиепископија на Пеќката Патријаршија". Според македонскиот закон, надлежните органи треба да се смета за нејзина примена во однос на законски услов што го спречува регистрација на верска организација, чие име е (суштина) не се разликуваат од регистрираните организации. Во контекст на слободата на здружување со други, тоа се припишува на компонента, како што сугерира името меѓу најважните елементи кои се идентификуваат на здружението, тоа да биде религиозна или било кој друг, и го разликува од другите слични организации. Меѓутоа, во овој случај, е избран за асоцијација на барателот име, тоа беше доволно јасно да се разликува од Охридската Архиепископија на Македонската православна црква. Исто така, нема причина да се верува дека здружението на жалителите има намера да се идентификува со Македонската православна црква. Напротив, во текот на спорната постапка таа постојано и директно одбивала да се меша или да се дружи со неа. И покрај повлекувањето на домашно ниво дека Македонската православна црква е "историски, верски, морални и материјални права" да го користи името "Охридската архиепископија", не постои причина да се верува дека името на здружението, подносителот на барањето ќе се повредуваат правата и слободите на другите, особено религиозни.

(г) Наводната намера на здружението жалител да стане паралелна верска организација во врска со Македонската православна црква. Утврдени во судската пракса на Европскиот суд на должност на државата да биде неутрален и непристрасен е неспојлива со вршење на државната власт за да се процени за легитимноста на религиозни верувања или начини на изразување на овие верувања. Иако е очигледно дека автокефалијата и единството на Македонската православна црква, се исклучително важни за поддржувачи и следбеници на Црквата и општеството како целина, тоа не може да се оправда во едно демократско општество, за примена на мерки кои, како во овој случај, отиде толку далеку што да се целосно и, се разбира, да се спречи здружението на апликантот да започне некоја активност.

Улогата на Владата во ситуација на конфликт меѓу религиозните групи и во нив не е како да се елиминира причината за конфликтот со елиминирање на плурализмот, но за да се осигура дека се натпреваруваат групи толерира едни со други. Покрај тоа, не постои оправдување за превентивна природа на мерките за спречување на слободата на здружување и изразување, освен во случаите на поттикнување на насилство или отфрлање на демократските принципи, сепак шокантни и неприфатливи одредени ставови или изрази може да се појави на властите, а сепак нелегитимни може да да бидат барања. Во ниту една фаза на постапката за регистрација или постапките пред Судот дека не се тврди дека Здружението жалител се залагаше за употреба на насилство или било која друга анти-демократски средства за постигнување на своите цели.

(E) Заклучок. Со оглед на погоре, тоа не може да се каже дека со оглед на одговорната мотиви држава е воопшто биле "релевантни и доволни" за да се оправда пречки, и начинот на кој македонските власти одбија да го признаат здружението на жалителот како религиозна организација, не може да се смета за неопходно во едно демократско општество.


ОДЛУКА


Во случај на повреда на членот 11 од Конвенцијата (едногласно).


КОМПЕНЗАЦИЈА


Во членот 41 од Конвенцијата. Судот доделува Здружението жалител, 4,500 евра за нематеријална штета, барањето за надомест на материјална штета беше одбиена.

 

Добавить комментарий

Защитный код
Обновить

© 2011-2018 Юридическая помощь в составлении жалоб в Европейский суд по правам человека. Юрист (представитель) ЕСПЧ.