Το ΕΔΔΑ διαπίστωσε παραβίαση των απαιτήσεων του άρθρου 2 της Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.

Заголовок: Το ΕΔΔΑ διαπίστωσε παραβίαση των απαιτήσεων του άρθρου 2 της Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Сведения: 2018-07-29 07:42:50

Διάταγμα της ΕΣΔΑ της 4ης Απριλίου 2017 στην υπόθεση Guzelyurtlu και άλλοι κατά Κύπρου και Τουρκίας (καταγγελία αριθ. 36925/07).

Το 2007, οι υποψήφιοι βοήθησαν στην προετοιμασία της καταγγελίας. Στη συνέχεια, η καταγγελία κοινοποιήθηκε στην Κύπρο και την Τουρκία.

Στην περίπτωση αυτή, εξετάστηκε επιτυχώς η καταγγελία για τη φοροδιαφυγή των αρχών της Τουρκίας και της Κύπρου από τη συνεργασία για τη διερεύνηση της δολοφονίας. Υπήρξαν παραβιάσεις του άρθρου 2 της Σύμβασης για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.

 

Επί της περιπτώσεως


Οι αιτούντες είναι στενοί συγγενείς τριών Κυπρίων πολιτών της Τουρκίας που βρέθηκαν νεκροί με τραύματα από σφαίρες στη νήσο που ελέγχονταν από την κυβέρνηση της Κύπρου το 2005. Οι κυπριακές και τουρκικές αρχές (συμπεριλαμβανομένης της «ΤΔΒΚ») (δηλαδή η λεγόμενη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου) ξεκίνησαν αμέσως έρευνα. Ωστόσο, αν και οι αρχές Κύπρος έχει καθιερωθεί, και οι αρχές «ΤΔΒΚ» υπό κράτηση και ανακρίθηκαν οκτώ υπόπτων, δύο έρευνες βρίσκονταν σε αδιέξοδο, και η υπόθεση αναβλήθηκε προσωρινά έως ότου οι νέες συνθήκες. Αν και οι υποθέσεις δεν τερματίστηκαν, μετά το 2008 δεν υπήρξαν γεγονότα. Οι τουρκικές αρχές συνέχισαν να περιμένουν τα αποδεικτικά στοιχεία που θα επιτρέψουν την καταδίκη των υπόπτων, ενώ η κυπριακή έρευνα έπαψε να καθυστερεί αφού η Τουρκία επέστρεψε αιτήσεις έκδοσης από τις κυπριακές αρχές. Τα μέτρα που λαμβάνονται ως αποτέλεσμα της διαμεσολάβησης για την ειρηνευτική δύναμη των Ηνωμένων Εθνών Κύπρος (στο εξής - ΟΥΝΦΙΚΥΠ), αποδείχθηκε άχρηστη ενόψει του γεγονότος ότι οι κρατικές αρχές εναγόμενο επέμειναν στις θέσεις τους.

Οι εργασίες της Συνέλευσης, οι προσφεύγοντες παραπονούνται σύμφωνα με το άρθρο 2 της Σύμβασης από τις αρχές της η Κύπρος και η Τουρκία για την αποτυχία να διεξαγάγει αποτελεσματική έρευνα για το θάνατο των ανθρώπων, και να συνεργαστούν στην έρευνα.


ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ


Όσον αφορά τη συμμόρφωση με το άρθρο 2 της Σύμβασης (διαδικαστική πτυχή). Από το θάνατο των συγγενών των εναγόντων έλαβε χώρα στην περιοχή που ελέγχεται από τη Δημοκρατία της Κύπρος και υπάγονται στη δικαιοδοσία του κράτους, υπήρξε μια διαδικαστική υποχρέωση Κύπρος να ερευνήσει το θάνατο των ανθρώπων. Η διαδικαστική υποχρέωση της Τουρκίας να υπάρχουν επίσης ως ύποπτοι για τη δολοφονία ανήκε στην τουρκική δικαιοδοσία, «ΤΔΒΚ» ή την ηπειρωτική Τουρκία, και οι τουρκικές αρχές και «η ΤΔΒΚ» κοινοποιήθηκαν του αδικήματος, και έχουν δημοσιοποιηθεί «κόκκινη ειδοποίηση» για τον ύποπτο (δηλαδή τα αιτήματα της Ιντερπόλ για κράτηση ατόμων υπό διεθνή έρευνα). Πράγματι, οι αρχές της "ΤΔΒΚ" ξεκίνησαν τη δική τους ποινική έρευνα και τα δικαστήρια τους είχαν δικαιοδοσία για τους δράστες εγκλημάτων στη νήσο της Κύπρου.

αιτίαση των προσφευγουσών σύμφωνα με το άρθρο 2 της σύμβασης σχετικά με τη διεξαγωγή των ερευνών από τις αρχές της η Κύπρος και η Τουρκία και οι εξουσίες αποφυγή ερωτώμενος μέλη να συνεργάζονται μεταξύ τους.

α) Διενέργεια ερευνών. Και τα δύο κράτη που απάντησαν διεξήγαγαν χωρίς καθυστέρηση ένα μεγάλο αριθμό μέτρων έρευνας. Το Συνέδριο δεν διαπίστωσε στις ενέργειές του ελλείψεις που θα μπορούσαν να θέσουν υπό αμφισβήτηση τη συνολική επάρκεια των ερευνών αυτών καθεαυτών. Εντούτοις, δεν υπήρχε λόγος να συναχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 2 της Σύμβασης για το θέμα αυτό, τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ των δύο κρατών.

β) Η διαδικαστική υποχρέωση συνεργασίας. Υπό τις συνθήκες αυτές, όπως στην προκειμένη περίπτωση, όταν η έρευνα δολοφονίας επηρεάσει αναπόφευκτα περισσότερα από ένα κράτος, αυτό συνεπάγεται μια δέσμευση από τις αρχές του καθού κράτους να συνεργάζονται αποτελεσματικά και να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για το σκοπό αυτό, προκειμένου να διευκολυνθεί και να εφαρμόσει μια αποτελεσματική έρευνα για την όλη υπόθεση. Η υποχρέωση αυτή ήταν να διατηρηθεί η αποτελεσματική προστασία του δικαιώματος στη ζωή σύμφωνα με το άρθρο 2 της Σύμβασης, και συμφώνησε με τη θέση των σχετικών εγγράφων του Συμβουλίου της Ευρώπης, οι οποίες προβλέπουν διακυβερνητική συνεργασία με σκοπό την καλύτερη πρόληψη και την καταπολέμηση του διασυνοριακού εγκλήματος και την τιμωρία των δραστών. Η φύση και η έκταση της απαιτούμενης συνεργασίας εξαρτώνται αναπόφευκτα από τις συνθήκες της συγκεκριμένης περίπτωσης. Το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να καθορίσει αν η κυβέρνηση των υποχρεώσεών του ερωτώμενου μέλη συμμορφώνονται σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την έκδοση και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή σε ποινικές υποθέσεις, και δεν θα πρέπει να προσδιορίζει ποια μέτρα οι αρχές είχαν λάβει για να εναγομένων Κρατών συμμορφωθούν τις υποχρεώσεις τους με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο. Το καθήκον του Συνεδρίου ήταν να πιστοποιήσει ότι τα ληφθέντα μέτρα ήταν κατάλληλα και επαρκή σε τέτοιες περιπτώσεις και για να προσδιοριστεί σε ποιο βαθμό ήταν δυνατή και έπρεπε να ληφθεί η ελάχιστη δυνατή προσπάθεια.

Από το υλικό που παρέχεται από το Ελεγκτικό Συνέδριο, συμπεριλαμβανομένης της έκθεσης του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών στις 27 Μαΐου 2005 σχετικά με την επιχείρηση των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρος, προκύπτει ότι ο εναγόμενος μέλη δεν είναι έτοιμοι να συμβιβαστούν και να αναζητήσουν την κατανόηση. Η θέση αυτή βασίστηκε σε πολιτικούς λόγους που αντανακλούν τη μακρά και τεταμένη πολιτική διαμάχη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Τουρκίας. Αν και τα κράτη που απάντησαν είχαν την ευκαιρία να βρουν λύση και να καταλήξουν σε συμφωνία με τη μεσολάβηση της UNFICYP, δεν αξιοποίησαν αυτή την ευκαιρία. Οποιεσδήποτε προτάσεις, όπως η συνάντηση σε ουδέτερο έδαφος μεταξύ των αστυνομικών αρχών, οι ύποπτοι ανακρίνονται από μια «μέθοδο ανάκρισης βιντεοταινία» στη νεκρή ζώνη των Ηνωμένων Εθνών, η δυνατότητα διοργάνωσης από το δικαστήριο ad hoc σε ουδέτερο έδαφος, η ανταλλαγή των στοιχείων και την εξέταση του επιπέδου των τεχνικών υπηρεσιών, οι οποίες έγιναν με με σκοπό την εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης, αντιμετώπισαν μια ειλικρινή άρνηση των αρχών. Παρόλο που έχουν δημιουργηθεί αρκετές ομάδες εργασίας και τεχνικές επιτροπές σε επίπεδο Κοινότητας, φαίνεται ότι κανείς δεν έχει εξετάσει την υπόθεση για να προωθήσει την έρευνα.

Ως αποτέλεσμα της αποφυγής των κρατών που απάντησαν από τη συνεργασία, οι αντίστοιχες έρευνές τους δεν έχουν προχωρήσει και τίποτα δεν έχει γίνει για περισσότερο από οκτώ χρόνια. Ο χρόνος του παρελθόντος επηρέασε αναπόφευκτα την ποσότητα και την ποιότητα των διαθέσιμων στοιχείων και επιδείνωσε τις πιθανότητες ολοκλήρωσης της έρευνας. Παράπεμψε επίσης τα βάσανα των μελών της οικογένειας.

Επί του παρόντος, συλλέγονται πολλά αποδεικτικά στοιχεία, εντοπίζονται και κρατούνται οκτώ υπόπτους. Η αποφυγή της άμεσης συνεργασίας ή της διαμεσολάβησης της UNFICYP συνεπάγεται την απελευθέρωσή τους. Αν συνεργασίας πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τη διαδικαστική υποχρέωση που απορρέει από το άρθρο 2 της Σύμβασης, ποινική δίωξη μπορεί να ασκηθεί εναντίον ενός ή περισσοτέρων υπόπτων ή έρευνα θα μπορούσε να έρθει στην κατάλληλη συμπέρασμα.


ΑΠΟΦΑΣΗ


Σε περίπτωση παραβίασης του άρθρου 2 της Σύμβασης από τις τουρκικές αρχές (ομόφωνα), υπήρξε παραβίαση του άρθρου 2 της Σύμβασης από τις αρχές της Κύπρος (υιοθετήθηκε από πέντε ψήφους «υπέρ» δύο - «έναντι»).


ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ


Κατά την εφαρμογή του άρθρου 41 της Σύμβασης. Το Δικαστήριο χορήγησε σε κάθε αιτούντα 8.500 ευρώ για ηθική βλάβη.

 

Добавить комментарий

Защитный код
Обновить

© 2011-2018 Юридическая помощь в составлении жалоб в Европейский суд по правам человека. Юрист (представитель) ЕСПЧ.